Tweetrapsmaking
Bij de tweetrapsmaking beschikt de testateur (erflater) tweemaal over zijn nagelaten goederen. Hij bepaalt bij testament dat het recht van de erfgenaam (bezwaarde) bij diens overlijden eindigt en dat daarna een of meer anderen (verwachters) als erfgenaam opkomen indien zij nog leven. Zowel de bezwaarde als de verwachter ontvangt van de erflater, echter na elkaar en onder de voorwaarde dat de verwachter nog leeft op het moment dat de bezwaarde overlijdt.
Er zijn verschillende situaties waarin een tweetrapsmaking de gewenste oplossing kan bieden. Het 'echtscheidingstestament' is zo'n belangrijke toepassingsmogelijkheid. Een van beiden wil voorkomen dat - indien het kind eerder komt te overlijden dan zijn voormalige echtgenote- het erfdeel van dat kind geheel of gedeeltelijk naar zijn ex gaat. De tweetrapsmaking kan dan inhouden: 'wat ieder van mijn kinderen van het uit mijn nalatenschap aan hem nagelatene bij zijn overlijden onverteerd zal nalaten, zal ten deel vallen aan mijn overige kinderen'.
De tweetrapsmaking kan ook gebruikt worden om er voor te zorgen dat het vermogen in de familie blijft en niet via partners van de kinderen vererft naar familie van de partner in plaats van naar de eigen familie.